Ik zat in gesprek met een behoorlijk jonge medewerker, weinig ervaring, niet echt een track record. Op zich wel iemand met de juiste bedoelingen. Hebben we haar wel een eerlijke kans gegeven? Is ontslag de beste weg of is coaching, eventueel met vertrek tot gevolg een betere oplossing? Ik besloot tot het laatste over te gaan.

Ontslag was voor de korte termijn wellicht makkelijker geweest. Dit met name omdat het ontslaan van mensen hier in Polen makkelijker is dan in Nederland. Maar ik twijfelde toch aan de juistheid van het besluit. Nu twee coachingsgesprekken verder weet ik nog niet waar het ons gaat brengen. Een feit is echter dat we allemaal, de medewerker, HR-manager en ik, weer veel leren. De medewerker wordt nu gedwongen na te denken over haar sterktes en ambitie. Het klinkt wellicht vreemd, maar hier in Polen is dat voor veel mensen iets ongebruikelijks.

Je werkt hier om te werken en doet wat je wordt opgedragen. Dat klinkt voor een Nederlander wellicht als muziek in de oren. Maar ik weet wel beter. Geef mij maar mensen met ambitie. Alleen moeten we ze daar hier soms een handje bij helpen. Ze maar “gewoon” ontslaan is te gemakkelijk.