<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>Reacties op: Relaties</title>
	<atom:link href="http://www.emploit.nl/relaties/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.emploit.nl/relaties</link>
	<description>careers and employment in the wwworld of ICT and e-business</description>
	<lastBuildDate>Sat, 21 Jan 2012 16:05:32 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.2.1</generator>
	<item>
		<title>Door: Suzanne</title>
		<link>http://www.emploit.nl/relaties/comment-page-1#comment-322</link>
		<dc:creator>Suzanne</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 27 Oct 2006 11:17:00 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://emploit.dkuzma.wp.dev:666/?p=160#comment-322</guid>
		<description>Bas, leuk advies &#039;nietin hokjes denken&#039; maar blijkbaar werkt de menselijke geest liever zo. Ik ondervind het zelf aan den lijve: ben als interim manager maar ook bij consultancy opdrachten afgelopen 1,5 jaar 3 maal degene geweest die ging over de selectie van een werving &amp; selectiebureau, twee keer voor het vervullen van management vacatures, de andere keer voor een fulfillment rol binnen een groter project. Heb handvol bureaus gesproken, ontmoet, werkenderwijs leren kennen en het bijzondere was dat ik zelf als kandidaat interim manager bij paar van hen bekend was. Nu ik echter ook hun opdrachtgever ben geweest, lijk ik in een ander vakje te zitten. Wordt met andere egards benaderd/ gecontacteerd. Zakelijk en netjes, dat zeker, maar ook raar, want mijn belang tegen het einde van een interim klkus is om een nieuwe te krijgen. Van dat stukje netwerk is het lastig dan opnieuw juist weer dat te verwachten. Niet erg hoor, maar t is een duaal gevoel. Indeed Bruno!</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Bas, leuk advies &#8216;nietin hokjes denken&#8217; maar blijkbaar werkt de menselijke geest liever zo. Ik ondervind het zelf aan den lijve: ben als interim manager maar ook bij consultancy opdrachten afgelopen 1,5 jaar 3 maal degene geweest die ging over de selectie van een werving &#038; selectiebureau, twee keer voor het vervullen van management vacatures, de andere keer voor een fulfillment rol binnen een groter project. Heb handvol bureaus gesproken, ontmoet, werkenderwijs leren kennen en het bijzondere was dat ik zelf als kandidaat interim manager bij paar van hen bekend was. Nu ik echter ook hun opdrachtgever ben geweest, lijk ik in een ander vakje te zitten. Wordt met andere egards benaderd/ gecontacteerd. Zakelijk en netjes, dat zeker, maar ook raar, want mijn belang tegen het einde van een interim klkus is om een nieuwe te krijgen. Van dat stukje netwerk is het lastig dan opnieuw juist weer dat te verwachten. Niet erg hoor, maar t is een duaal gevoel. Indeed Bruno!</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: Bas Westland</title>
		<link>http://www.emploit.nl/relaties/comment-page-1#comment-321</link>
		<dc:creator>Bas Westland</dc:creator>
		<pubDate>Mon, 23 Oct 2006 21:34:00 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://emploit.dkuzma.wp.dev:666/?p=160#comment-321</guid>
		<description>@Bruno: Ik denk dat je in de eerste plaats niet in &#039;hokjes&#039; of doelgroepen moet denken. Hoe vaak een kandidaat geen opdrachtgever is geworden en omgekeerd, ik kan ze niet meer tellen. Soms zijn ze ook een bron van informatie en geen van beide. Ik ga in de eerste plaats een relatie aan met mensen en die probeer ik zo goed mogelijk te onderhouden. Als je daarbij de insteek hanteert dat je in eerste instantie wat probeert te geven, dan komt het nemen uiteindelijk vanzelf wel. Heel erg onzakelijk, maar wel heel prettig.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>@Bruno: Ik denk dat je in de eerste plaats niet in &#8216;hokjes&#8217; of doelgroepen moet denken. Hoe vaak een kandidaat geen opdrachtgever is geworden en omgekeerd, ik kan ze niet meer tellen. Soms zijn ze ook een bron van informatie en geen van beide. Ik ga in de eerste plaats een relatie aan met mensen en die probeer ik zo goed mogelijk te onderhouden. Als je daarbij de insteek hanteert dat je in eerste instantie wat probeert te geven, dan komt het nemen uiteindelijk vanzelf wel. Heel erg onzakelijk, maar wel heel prettig.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>

