Hallo en welkom! Hier kun je inloggen of registereren.
Recruitment 1.0
In: Werving en Selectie | Door Marco Hendrikse
11 aug 2008
Iedereen heeft de mond vol over het benutten van talenten. En de krappe arbeidsmarkt schreeuwt, volgens onder andere de Commissie Bakker, om vergaande maatregelen. Alle hens aan dek zou je zeggen. Maar het conservatisme in de Nederlandse recruitmentwereld zit diepgebakken, zo bewijst een artikel in Carp* maar weer eens.
In Carp* staat een interview met Oscar Westerterp en Rob Bruins. Twee bekende namen in de wereld van recruitment. Op recruitmentmatters schreef Bas van de Haterd vorige week al een stuk over dit artikel in Carp*. En waar hij schrijft het grotendeels eens te zijn met de strekking van het verhaal, maar vraagtekens te hebben bij de MVO-voorbeelden die genoemd worden, heb ik me geërgerd aan de inhoud van het artikel. Het is echt een voorbeeld van twee grand old men uit het recruitment 1.0 tijdperk.
Oscar Westerterp noemt de discussie over het ontslagrecht achterhaald. Het is denken volgens de richtlijnen van de oude economie. Nou, daar sluit ik me bij aan. Alleen jammer dat de heer Westerterp eerder in het artikel met het volgende voorbeeld komt:
Een sterke kandidaat van mij, die nu manager in de zorg is, mag één dag in de week vroeg naar huis om zelf zijn kinderen uit school te halen. Ik had een prachtige baan voor hem als directeur bij een commercieel bedrijf. Hij is écht de match, maar het is aan de kant van de werkgever terecht onbespreekbaar dat die man een keertje op tijd naar huis kan, omdat hij een voorbeeldfunctie heeft.
Het is natuurlijk het woordje terecht dat opvalt hier. De heer Westerterp is het blijkbaar eens met een werkgever die de perfecte kandidaat weigert omdat deze zijn kinderen van school wil halen. In verband met voorbeeldgedrag! Als dat geen oude economie is. Ik zou juist zeggen dat deze man door eerder weg te gaan om zijn kinderen van school te halen voorbeeldgedrag vertoond En daarmee de weg effent voor andere talentvolle managers. De emancipatie nog een duwtje in de rug geeft.
Een gemiste kans dus. En hoe omschrijft Rob Bruins de generatie tussen de 20 en 40 jaar? Een welvaartsgeneratie, die je het best kan omschrijven als de vakantiegeneratie. We leven van vakantie tot vakantie en tussendoor wordt er gewerkt. Dit zijn dus recruiters. Met welke ogen kijken zij naar een kandidaat van 35 die komt voor een interview? Zou ú op gesprek willen bij deze twee heren?
4 reacties op Recruitment 1.0
Bas Westland
11 augustus 2008 om 16:04
@Marco: Inderdaad, niet één dag per week eerder naar huis kunnen? Ik zit nu ook thuis – als ondernemer nota bene – omdat ik mijn kinderen uit school wil halen (maar liefst twee dagen per week, foei!). En mijn mensen durven het daarom ook te vragen, niet alleen de vrouwen, maar ook de mannen. Voor wat betreft je tweede punt. Gelukkig ben ik net boven de 40, dus val ik niet onder Rob’s kwalificatie. Ik ken Rob, maar dit valt me wat van hem tegen.
Bas van de Haterd
12 augustus 2008 om 15:35
@Marco: ik had helemaal over dat woordje terecht heen gelezen. Ik ben duidelijk zo uit het hele ‘oude denken’ dat ik dat soort woordjes blijkbaar blokkeer. Want je hebt helemaal gelijk.
Tom
14 augustus 2008 om 11:11
Marco, ik viel over de zelfde punten toen ik het Carp-artikel las. Er zijn vast nog organisaties die op zoek zijn naar werknemers/managers die in dit soort profielen passen. Ik moet er zelf niet aan denken.
Marco
16 augustus 2008 om 20:20
Maar waar het uiteindelijk echt allemaal om draait: de (wensen van de) kandidaat of de werknemer. En veel werkgevers schijnen dit nog steeds niet te beseffen…