Hallo en welkom! Hier kun je inloggen of registereren.
In: Solliciteren | Door Jeroen
18 sep 2006Eens in de zoveel tijd komt er weer eentje langs die er uit springt, die je doet fronzen of die een diepe zucht ontlokt. Vorige week was het weer zover. Een strak-in-het-pak foto op de eerste pagina, een gecopy-paste omschrijving uit een ‘assessmentrapport’, een korte beschrijving van de werkervaring, een lange beschrijving van de werkzaamheden en een hele lange beschrijving van de werkzaamheden. Tweeëntwintig pagina's (!) zelfverheerlijking, doorgaans een lange file van complimenten, exceptionele resultaten en excellente eigenschappen, geschreven in de derde persoonsnaamval.
Wat bezielt mensen om zichzelf in hun cv te beschrijven als ware zij een buitenstaander. Misschien denkt men dat de omschrijving van grotere waarde zal zijn als het lijkt of iemand anders hen aanbeveelt. Het kan ook zijn dat ze ‘in real life’ de erkenning en respect, waar ze zo naar hunkeren, missen. Ze bedenken dan een virtuele vriend die hen de geweldige eigenschappen toedicht in een gelikt opgemaakt cv.
Vaak leest dat cv als supermarktbrood van gisteren en kom je soms meerdere keren in een déjà vu situatie terecht bij het doornemen van de werkervaring. Enkele enthousiastelingen stellen hen cv op in STAR termen. Op zich heel prijzenswaardig en verhelderend als deze sollicitatie-extremisten hun verhaal zouden weten te beperken tot een duidelijk en overzichtelijk geheel.
Dan de foto….u kent ze wel. Eigenlijk hoef ik hier niet teveel over te zeggen. Meestal verraadt het toevoegen van de foto dezelfde zelfoverschatting als de omschrijving van kennis en ervaring op hun cv.
En toch ben ik blij met het ontvangen van deze cv’s. Het gaat namelijk om mensen die de moeite nemen om er eens goed voor te gaan zitten om zichzelf en hun ervaring duidelijk onder woorden te brengen. Dat het misschien niet altijd lukt, is hen vergeven. Het is en blijft een kandidaat en deze worden erg schaars de komende periode. Dus lees het! Worstel je door het cv en pik eruit wat je ermee kan. En doe mij, en vele anderen, een lol en geef de cv-auteurs de tip: KORT en BONDIG!
6 reacties op Kort en bondig
Michel
18 september 2006 om 21:29
22 pagina’s.. dat is slechts 20 pagina’s meer dan het onofficieel toegestane maximum. Een ieder die advies over CV’s geeft geeft als advies mee om maximaal twee A$tjes te hanteren.
Huub
18 september 2006 om 21:34
Vorig jaar publiceerde ik het boek “Een onweerstaanbaar CV”, waarin we mensen laten nadenken over een CV dat hen past, los van alle ongeschreven – niet zelden – tegengestelde regels. Het gaat er in onze optiek om een CV te produceren die de belangrijkste dingen communiceert die jij kwijt wilt over wie je bent en waar je voor staat. Het uitgangspunt is dus de kandidaat zelf en niet de potentiele werkgever.
Bas van de Haterd
18 september 2006 om 22:13
Het blijkt nogal verschillend te zijn per vakgebied. Ik zelf vind
Bas Westland
18 september 2006 om 22:43
Het kan nog gekker. Vandaag had ik iemand zonder (!) CV. Had een HD-crash gehad en of ik hem niet ff een ‘templeetje’ kon sturen?! P.S.: Hij solliciteerde voor een sales baan.
Bas van de Haterd
19 september 2006 om 10:01
Tja, luie mensen he, in de sales. Maar je weet meteen wat voor type sales hij is: standaard producten / paketten. Geen maatwerk.
Peter Horsten
19 september 2006 om 12:03
Ik steun de reactie dat de beschrijving gewoon goed bij je moet passen. Wel vind ik het belangrijk dat iemand zich minimaal probeert in te leven in de lezer van het CV. Daar schort het volgens mij gewoon aan. Begrijp dat een recruiter vele CV’s per dag krijgt. Hij wil de kern zien. Beschrijf dus waar je goed in bent, wat je wilt en onderbouw dat enigszins met je verleden. Maak het ook nog enigszins fraai op, want dat oogt gewoon verzorgder. Het overzicht en de beschrijving van al je projecten leest een recruiter echt niet. Dit is in het vervolg van het traject vaak wel van belang. Voeg het daarom gewoon als bijlage bij je CV. Dan kan de lezer zelf beslissen wat hij er mee doet.