Hallo en welkom! Hier kun je inloggen of registereren.
In: Werving en Selectie | Door Desiree
31 aug 2007
Deze titel is een beroemde zin uit het kinderversje van de “10 kleine negertjes”. Dit versje komt oorspronkelijk overigens uit de beste verkochte roman van Agatha Christie, “Ten Little Niggers”. In dit spannende, maar brute verhaal valt telkens één klein negertje weg. Nou, zo spannend is ook mijn laatste ervaring uit de harde wereld van werving en selectie.
Tijdens de vakantie van mijn leidinggevende was ik vol goede moed aan het searchen geslagen voor een bepaalde vacature, die vooraf als ‘a piece of cake’ werd bestempeld. Na echter zo’n 60 kandidaten benaderd te hebben, kwam er bij mij toch een wat genuanceerder beeld naar boven drijven. Veel kandidaten wezen de functie, na het lezen van het functieprofiel, vanwege de meest uiteenlopende redenen af.
Al met al bleef ik positief, omdat ik toch een longlist van 5 kandidaten bij elkaar had weten te krijgen voor wie deze functie wél de juiste stap in hun carrière leek. Maar toen begon het:
• 2 kandidaten vielen, na er nog eens een nachtje over te hebben geslapen, af vanwege het bijbehorende reizen naar het buitenland;
• 1 kandidaat bleek nog maanden in het buitenland te zitten (zonder dit overigens te melden) zodat het inplannen van een gesprek enigszins problematisch werd;
• En tot overmaat van ramp zegt de topkandidaat een uur voor het gesprek af (terwijl ik hem de avond ervoor nog had gesproken) omdat deze in de tussenliggende tijd (!) een andere aanbieding heeft geaccepteerd;
• …En toen was er nog maar eentje!
Tenzij er zich plotseling nog een wonder voordoet en er na het weekend allemaal geïnteresseerde kandidaten op mijn voicemail en in mijn inbox staan, hoop ik er maar op dat deze kandidaat na het gesprek de nieuwe topkandidaat blijkt te zijn. Want, zoals mijn collega Bas altijd zegt: “De topkandidaat op het cv is in de praktijk meestal níet de beste kandidaat!”.