Hallo en welkom! Hier kun je inloggen of registereren.
In: Arbeidsmarkt | Door Ronald
25 feb 2008Af en toe zie je zo'n baan die alles in zich heeft en toch weet ik dat ik het nooit zal doen.
Afgelopen week kwam ik een baan tegen in een vakgebied waar ik nog niet zo lang geleden op mijn blog over heb geschreven. Als marketeer en copywriter had ik me afgevraagd waar al die tientalle miljoenen reclamebudget van de tabaksindustrie waren gebleven. (what happend to the tobacco advertising budgets). Vandaag zag ik dat de industrie met dezelfde vraag worstelt.
Op de newscientist website plaatste Philip Morris een vacature. Voor mij staat Philip Morris gelijk aan een tabaksfabrikant maar deze term mag waarschijnlijk niet meer gebruikt worden. Hier openbaart zich het spanningsveld van deze functie meteen in de eerste regels. Philip Morris is naar eigen zeggen leider in het produceren en vermarkten van consumenten producten voor volwassenen. Niets sigaretten.
Nog niet eerder las ik een wervings advertentie met in een paar zinnen zoveel lading. Reclame maken voor tabak is verboden in bijna de hele westerse wereld. Daarom wordt gezocht naar een creatieve communicatie strateeg. Iemand die proactief manieren weet te vinden waarmee alsnog de aandacht verkregen kan worden op een geexcommuniceerde productgroep. Zoals de taakomschrijving al aangeeft verwacht de werkgever dat er geopereerd wordt met de crisis plannen in de achterzak. En mocht het imago toch geschaadt dreigen te worden dan heeft deze werkgever zich al in de vacature ingedekt. Een uitdaging voor iemand die volhardend roker is en die het niet erg vindt om direct ontslagen te worden mocht het toch fout lopen.
Voor de echte daredevils in communicatie strategy: Philip Morris een vacature