Druk, druk, druk…..

Daar zit ik dan op zondagmiddag achter mijn PC, het gezin lekker naar Artis en ik ‘lekker’ aan het werk. De laatste tijd is het voor mij en velen om me heen een heel drukke tijd geworden. Is dat nou echt zo, of laten we ons die drukte aanpraten? Volgens mij is het zo dat we – ik in ieder geval wel, laat ik maar eerlijk zijn – vaak te snel iets beloven. Vervolgens voelen we ons dan verplicht, ondanks dat we ons hele schema er voor op zijn kop moeten zetten, het toch te doen. Want ja, afspraak is afspraak. Vandaag heb ik besloten eens een moment rust te nemen om te kijken of ik dat patroon kan doorbreken.

Ik heb alle zaken die voor mij van belang zijn (mijn gezin, EmploIT, de lopende procedures bij epeople, de loopclub die ik probeer te redden, de voorbereiding op de marathon van Boston, mijn grote geheime project, waar ik jullie tot 12 maart helaas niets over kan vertellen) eens even op een rijtje gezet. Wat moet ik daar voor doen en wanneer moet dat allemaal af zijn. Resulterend in een takenlijst per aandachtsgebied. Conclusie: het was veel te veel om in de tijd te doen, die ik er voor heb. Toen ben ik eens na gaan denken hoe ik dat kon oplossen.
Ben begonnen met voor elk taakje op elk van de lijsten te bedenken of IK nou wel de meest geëigende persoon ben om dat te doen (qua tijd en kunde). Dan blijkt al snel dat ik gewoon niet zo belangrijk moet doen en mensen om hulp moet vragen. Dat ben ik direct gaan doen voor een aantal dingen die ik voor de loopclub moest doen. Guess what, de mensen die ik belde wilden nog graag helpen ook.
Vervolgens ben ik gaan kijken naar al die punten, die ik beloofd heb te doen. Zouden al die mensen, waar ik aan beloofd heb bepaalde taken uit te voeren, het nou een drama vinden als ik wat zaken zou verschuiven naar een latere datum? Tsja, dat weet ik niet, want ik kan natuurlijk niet iedereen op zondagmiddag gaan bellen. Maar als ik eerlijk ben, weet ik nu al dat dat bij een aantal punten waarschijnlijk geen issue zullen zijn. Deadlines worden vaak veel harder gesteld dan in de praktijk noodzakelijk is.
Verder heb ik me voorgenomen om vanaf maandag bij elke nieuwe vraag eerst na te denken of en wanneer ik het kan doen, of ik degene ben die het dan moet doen of beter iemand anders, en dan pas terug te gaan naar de vraagsteller met mijn antwoord.
Als laatste heb ik besloten om gewoon ‘nee’ te zeggen als iemand iets van me wil wat ik niet kan en wil doen en ook niet kan delegeren. Nou klinkt dat redelijk voor de hand liggend, maar het zal in de praktijk betekenen dat ik business moet laten lopen en daar zal ik vast erg aan moeten wennen.
Ik ben benieuwd naar jullie bekentenissen op dit vlak van prioriteiten stellen, want ik weet gewoon dat er om me heen meer mensen met dit thema worstelen. Ik wens die mensen en mezelf veel wijsheid en vooral sterkte in deze ‘drukke’ tijden.