Hoewel critici zeggen dat het platform weinig bereikt, doet het toch hele leuke dingen. Zo is er nu het Ondernemersgilde.

Eigenlijk geheel in lijn met de degelijke uitstraling van Balkenende en passend ook bij zijn oproep om de VOC-mentaliteit te laten herleven, worden de antieke gildes nieuw leven ingeblazen. Volgens het Innovatieplatform zijn Gildes “plekken waar kennis en vakmanschap van oudsher worden overgedragen, van meester op gezel.” En dat past weer wonderwel bij deze tijd. Zeker nu door de vergrijzing veel kennis verloren dreigt te gaan. Ouderen medewerkers zouden jongere collega’s bij de hand moeten nemen en hun kennis over moeten dragen. Overigens zal dit lang niet voor alle functies en beroepsgroepen opgaan. In sommige gevallen zal het de jongere zijn die de oudere iets leert….Zeker als we het over internet en communicatie hebben.

Maar goed, even terug naar de Ondernemersgildes. Wat is de bedoeling? Ondernemers uit het kleinbedrijf (0,5 – 2 miljoen omzet) kunnen meedoen aan een tweejarig programma. Tijdens dit programma worden ze gecoacht, komen ze in aanraking met financiers en profiteren ze van de kennis van docenten en studenten van onder andere de Universiteit van Amsterdam. Het Gilde is dus een plek waar financiering, contacten en kennis samenkomen, waar ondernemerschap wordt gestimuleerd. Dat is een slim idee. Daar hebben onderwijs én ondernemers iets aan. De aansluiting van het onderwijs op het ondernemerschap kan immers nog altijd beter.   

Het programma is nu nog beperkt tot Amsterdam en er mogen 15 ondernemers deelnemen. In 2012, zo is het plan, wordt dit Gilde in alle universiteitssteden aangeboden.

Het is natuurlijk altijd goed om ondernemers, kapitaal en kennis in een netwerk bij elkaar te brengen. Ik vraag me echter wel af of dit niet een druppel(tje) op de gloeiende plaat is. Dit kan toch makkelijk op grotere schaal worden georganiseerd? De MKB Krachtcentrale, ook een initiatief van het Innovatieplatform, is wat dat betreft een hele goede stap in de richting. Kennis wordt beschikbaar gesteld voor iedereen, op een openbaar platform.

Maar, ok, ik tel mijn zegeningen. Ik wacht af totdat het Gilde actief wordt in Rotterdam en sluit me er dan snel bij aan. Nu nog wel even mijn omzet verveelvoudigen….

Typetjes spreken tot de verbeelding. We kunnen er om lachen. Ons ermee identificeren. We herkennen de buurman erin. Of onze partner. Of dus de gemiddelde Twittergebruiker.

Ik heb dan ook met smaak het artikel “The 14 types of Twitter Personalities” gelezen. Erg vermakelijk. Want je begint meteen te associëren. Ja, dat is echt een “clever purist” of juist een echte “journalist”.

Het artikel maakt onderscheid in 7 ‘positieve’ Twittertypes en 7 ‘negatieve’. Bij die laatste moet je denken aan spammers, stalkers en personen die zich (heel) anders voordoen dan ze zijn. Het archetype van de Twitteraar is “the purist” . Dit is iemand die een hele dag meldt waar hij of zij heengaat, wat er gegeten wordt en wie er nu op bezoek komt. Iemand die daar een leuke draai aan weet te geven is een “clever purist” . Ook de (positieve) types “the celeb who keeps it real”, “the retweeter”, “the tastemaker” en “everyman’s friend” passeren de revue.

Lees het artikel zelf maar voor een beschrijving van de types én voorbeelden van Tweets. En dan natuurlijk meteen bedenken wie er bij het betreffende type past…

Wil je weten wat voor type ik ben? Volg me via twitter.com/MarcoHendrikse en laat me weten aan welk type ik je doe denken.

Sinds twee jaar bieden wij software ontwikkelijk vanuit Polen aan en inmiddels zijn wij gegroeid tot 45 mensen. Het eind van de groei is nog niet in zicht. Een belangrijke vraag is dus wellicht hoe dit komt.

Veel aanbieders en gebruikers van software hebben te maken met relatief "oude" software. Deze draait lokaal en is in veel gevallen duur in het onderhoud. Het versiebeheer is complex, want veelal moeten meerdere versies ondersteunt worden. Daarbij zullen gebruikers op dit moment niet snel een nieuwe applicatie aanschaffen.

Dit oogt mogelijk als een vrijwel onoplosbare situatie, maar niets is minder waar. De laatste tijd merken wij uit de aanvragen dat steeds meer partijen hun "oude" applicatie willen migreren naar een webapplicatie. Deze heeft een aantal grote voordelen t.o.v. de huidige situatie, waardoor er snel een goede businesscase te maken is.

Een webapplicatie vraagt namelijk minder onderhoud en is dus goedkoper in het beheer. Omdat iedere gebruiker dezelde versie gebruikt, heb je bijvoorbeeld geen last van versiebeheer. Ook is er minder ondersteuning op klantlocatie noodzakelijk. Belangrijker echter is dat in veel gevallen de time-to-market drastisch wijzigt. Indien er nieuwe functionaliteit voorhanden is, kan deze direct aan iedereen worden aangeboden. Dat hiervoor een additioneel bedrag betaalt moet worden, dat snapt over het algemeen iedereen. Het verdienmodel voor de aanbieder van de applicatie wijzigt hiermee in een licentiemodel, met vaste maandelijkse inkomsten. De gebruiker van de applicatie wordt niet geconfronteerd met hoge aanschafkosten en ook dat is zeker in de huidige tijd plezierig. Aan de andere kant worden ook de beheerkosten voor de gebruiker significant lager. Een win-win model dus.

De ontwikkeling van deze webapplicatie is goedkoper als gekozen wordt voor outsourcing naar Oost-Europa of bijvoorbeeld India. Welke locatie het meest geschikt is hangt af van de uitbestedende partij zelf, de specificatie van de appliatie en de omvang van het project. Maar naar mijn mening is hier voor menigeen winst te behalen, ook in de huidige moeilijke tijden.

Het was sowieso fijn dat Bas van de Haterd het al voor me opnam, ik ben zo’n oude l.. die in het weekend met zijn gezin bezig is en niet blogt. Om maar metde deur in huis te vallen: Inderdaad 80-90% van de mensen die ik benader via Linkedin, wordt kandidaat. Hoe komt dat? Allereerst omdat ik de meeste van hen, zoals Bas van de Haterd terecht zei, benader via mijn netwerk. En dat zijn mensen die ik écht ken. Die hebben dat dus graag voor mij over, mede omdat ik zeg dat ik ook altijd bereid ben wat voor ze terug te doen (en dat dan ook doe). Ik ben dus een tegenstander van het LION-principe (zoveel mogelijk contacten verzamelen). Zoals Linkedin zelf al zegt: ‘a person you know and trust’. Daarom werkt het dus ook.

Maar daarmee ben je er niet alleen!
- Selecteer zorgvuldig het contact via wie je iemand benadert. Ik doe dat doorgaans niet via een LION (de kans dat hij de persoon kent is marginaal). Ook probeer ik te vermijden om in klant-leverancier of baas-medewerker relaties terecht te komen. Lijkt logisch, maar is wel belangrijk.
- Zelfs als ik een ‘Group’ met iemand deel en ik kan hem gratis direct een bericht sturen, benader ik hem toch via een gezamenlijke kennis. Dat geduld hebben veel anderen niet.
- Zoals ik tijdens onze (Rise/e-people combi) Linkedin trainingen altijd al zeg, moet je natuurlijk ook alleen mensen benaderen die open staan voor ‘career opportunities’.
- Verder moet je goed naar het profiel kijken om te weten dat de vacature een reële optie voor iemand is (is het een echte stap of meer van hetzelfde).
- Check ook of iemand niet al net gewisseld is. De kans dat ie dan echt in de markt is, is wel heel klein (vaak vergeet men namelijk om de optie ‘career opportunities’ uit te zetten).
- Last-but-not least is personaliseren heel erg van belang. Voordat ik iemand benader ‘Google’ of ‘Wie-o-wie’ ik iemand eerst, zodat een beeld ontstaat van zijn/haar interesses en daar probeer ik dan in mijn ‘top-line communicatie’, zoals ze dat zo mooi in de marketing zeggen, al rekening mee te houden.

Verder moet ik Bas van de Haterd op één punt wel teleurstellen. Ik stuur wel in-mails (direct benaderen van kandidaten). Ik doe dat overigens alleen bij mensen die geen 2e lijns contact zijn, maar derdelijns of verder. Maar ook daar neem ik bovenstaande regels in acht. Anders zou ik natuurlijk nooit een ‘five star’ in-mail feedback score hebben

Succes met de discussie verder en wellicht zie ik je binnenkort op één van mijn Linkedin trainingen. Ff reclame: binnenkort (maart) starten we ook met een training ‘Zaken doen via LinkedIn’.

Een tweetal HBO-instellingen biedt de studie Human Technology aan. In deze studie leren studenten techniek met maatschappelijke ontwikkelingen en menselijk gedrag te verbinden. Dus problemen of uitdagingen niet alleen vanuit de techniek benaderen, maar een bredere scope kiezen. Het gaat om het echt gebruiksvriendelijk maken van (ict-)techniek. Niet verbazingwekkend dus dat vooral ICT-bedrijven belangstelling hebben voor deze studenten. En VKBanen weet zelfs te melden dat de eerste vacature waarin een Human Technology Officer gevraagd wordt, is gesignaleerd.

Nu zijn ICT bedrijven zich er natuurlijk al jaren van bewust dat techniek alleen niet zaligmakend is. Maar dat uitte zich vooral in het aantrekken van bedrijfskundigen. Sociale wetenschappers waren nog niet echt een doelgroep voor ICT-bedrijven.

Terug naar de antropologen. Ze hebben niet een echt goed imago op de arbeidsmarkt. Veel te soft. Veel antropologen vermelden dan ook hun studie niet, houden het algemener met sociaal wetenschapper of vermelden alleen hun functie. Maar antropologen werken voor interessante bedrijven. Zo werken er antropologen bij onder andere Ikea, Philips en Microsoft.

Waarom msn-en Japanners, toch niet vies van technologie, niet? Een antropoloog bracht uitkomst. Japanners vinden het onbeleefd iemand ongevraagd te storen. De oplossing die Microsoft bedacht: een toepassing waarmee berichten gelezen kunnen wanneer je zelf wilt.

Een antropoloog kan dus een nuttige aanvulling zijn op de marketing-afdeling. Het ontwikkelen van nieuwe producten zou moeten beginnen bij een antropoloog. Een antropoloog heeft geleerd zich in mensen in te leven en kan daarmee behoeftes blootleggen. Een dienst of product moet (makkelijk) in het leven van alledag van mensen geïntegreerd kunnen worden. “De ziel raken”, zoals Stefano Marzano, hoofd van de afdeling Futures, Trends and People Research van Philips, zegt.

Antropologen en andere sociale wetenschappers kunnen dus bepalend zijn voor het succes van een onderneming. Zeker nu steeds meer technologieën beschikbaar komen voor iedereen, is het belangrijk dat ook een doorvertaling wordt gemaakt naar behoeftes.

Sociale wetenschappers zijn daarmee een nieuwe, alternatieve doelgroep om bij de werving van personeel rekening mee te houden.

Allereerst dat hij een Summary en Specialties text had die to-the-point was en niet gespeend van enige humor:

“Summary
- Retail: wat zijn de beste retailers? Leveren ze op tijd en voldoende kwaliteit?
- Trendwatching: what’s hot and not?
- Inkoop: scherpste tarieven onderhandelen
- Logistiek: aansturen van een van de grootste logistieke bedrijven ter wereld
- Distributie: warehousing op zee
- Branding: het merk en beleving hoog houden
- Surveillance: duizenden kinderen real time in de gaten houden
- Management: tienduizenden Pieten gemotiveerd houden
- Diversiteitsmanagement: de organisatie moet een afspiegeling zijn van de maatschappij
- Werving & Selectie: Pieten komen, en gaan helaas ook wel eens

Specialties
Recall management: probeer jij maar eens 145.678 cadeautjes zonder bonnetje te ruilen op 1 dag.”

Daarnaast had hij een zeer passende opleidingsachtergrond in de vorm van Paardrijden bij de KMA, Schoorstenen bij de TU Delft en Rijmen voor Dummies bij de AHK!
Hij gebruikt zelfs TripIT op Linked In.

Kortom, iedereen die nu nog niet om is: vraag een LinkedIn account kado aan Sinterklaas. Maak er een mooie dag van!

De zoekterm wordt in een “cloud” getoond. Naast de zoekterm worden dus gerelateerde woorden getoond. En hoe groter deze woorden, hoe relevanter. Je kunt vervolgens zelf de zoekresultaten anders ordenen door met je muis op één van de termen te gaan staan.

Er zijn zelfs experts die beweren dat Quintura een betere zoekmachine is dan andere zoekmachines. Juist door het gebruik van semantiek worden irrelevante zoekresultaten geminimaliseerd. Dat is althans het uitgangspunt.

De proef op de som: ik voer de titel van een van mijn eerste blogs Pullfactoren MKB in in het zoekveld.

Naast enkele lidwoorden (en het woord ‘onbekend’, het derde woord uit mijn blogtitel!) wordt dus Emploit (rechtsboven in de cloud) prominent getoond. Nou betoogde ik in mijn blog al dat er weinig bekend is over pullfactoren in het MKB. Er zijn dus niet veel zoekreultaten die hierop scoren. Maar vanuit semantisch oogpunt bezien is het koppelen van de betekenis van pullfactor of mkb aan emploit toch wel wat vreemd. Of zit er toch nog een hele taalkundige wereld achter emploit?

Ik als recruiter dacht dat ik niet meer te foppen was… helaas, ik had het mis… 

Klik hier voor de game!

Goede actie van HC, zit veel geld in, en dat zie je.

Met de The Brain Wizard willen we helderheid geven op hersengebied. Op een toegankelijke en overzichtelijke manier geven wij informatie en nieuwtjes over het brein, en voorzien wij in tips en training om de capaciteit van het brein te verbeteren. Met dit concept vullen we een gat in de markt om een ingewikkelde en snelle wetenschap toegankelijk en praktisch toepasbaar te maken voor iedereen. The Brain Wizard richt zich op de ontwikkeling van het gezonde brein. Gebaseerd op onze eigen ervaring en de kennis uit de diverse nieuwe bevindingen hebben Sandra Betel en ik een online hersentrainingprogramma gemaakt. Dit programma blijft voortdurend in ontwikkeling, en is gebaseerd op de nieuwste bevindingen. iMusic, leider in hersen-specifieke muziek, is onze partner die muziek heeft samengesteld passend bij onze trainingen. Door je te abonneren op The Brain Wizard kun je via de website gebruik maken van dit programma. Wil je meer weten over deze site voor je werknemers, jezelf of vrienden, check out: http://www.thebrainwizard.com. Ik zou het leuk vinden als je laat weten wat je ervan vindt.

Het wordt gepresenteerd door Joris Heukelom, de huidige CEO van Ilse Media, die hiervoor o.a. bij TMF en KPN heeft gewerkt. Niet geheel toevallig sponsort Ilse Media ook één van de andere programma’s op Blue Shots, t.w. “Idealize“, wat dan weer door Ronnie himself wordt gepresenteerd.
In Curriculum Vitae neemt Joris het CV van zijn gast door op een wat minder traditionele wijze dan wij selecteurs. Erg leuk om te zien wat daarbij allemaal boven water komt. In de eerste aflevering komt Paul Petermeijer aan het woord. Hij is CEO/Eigenaar van BBP een uitgever van sponsored magazines, waar hij ooit als advertentieverkoper begon…..
Naast Curriculum Vitae en Idealize kent Blue Shots nog de programma’s She gepresenteerd door de ene helft van het internetechtpaar Marianne van Leeuwen/Han Gerrits (je mag raden welke helft). Ze doet dat overigens samen met Simone Brummelhuis. Han presenteert het programma Steam over – je raadt het al – innovatie. Last but not least presenteert Boris VvZ het programma Gurus over nieuwe technologieën en de mensen en investeerders erachter. Veel kijkplezier! P.S.: Door het meeleveren van embedcode kun je binnenkort de uitzendingen ook in je eigen site hangen.