Van twee kanten – Hoe “social” is recruitment eigenlijk al?

Vandaag wordt er weer een social media recruitment hoogmis opgevoerd door onze hogepriesteres Roos van Vugt tijdens het Social Recruiting Event van Recruiters United. Uiteraard gaan we daar weer de “usual susoects” tegenkomen, maar is het niet nog een heel klein wereldje van discipelen. In “main stream” recruitmentland is nog maar heel weinig “social” aan de hand. Geen wonder, want als je probeert cijfers of succesverhalen te verzamelen, blijven de voorbeelden en harde cijfers namelijk schaars.

Nou ben ik zelf natuurlijk ook een redelijke verslaafde, maar als ik om me heen train en spreek, zie ik dat er bij de meeste bureau recruiters en corporate recruiters nog heel weinig gebeurd. Recent deed ik een presentatie voor een bureau, waar men schatte nog maar 5% via LinkedIn in te vullen, waar het in mijn eigen praktijk eerder richting 60 tot 80% gaat (afgezien van mijn eigen database). Een andere partij deed wel wat, maar het was nog allemaal los zand en heel inconsistent. En in corporate land heeft menig recruiter vaak nog zijn “public profile” van LinkedIn dicht staan. En eerlijk gezegd, snap ik dat ook wel een beetje, want erg veel harde cijfers – van wat grotere spelers – zijn er niet.

Voorbeelden als het distributiecentrum van Detailresult, de social media orgie op de Deloitte site, Starbucks, kennen we allemaal, maar willen en kunnen onze (interne) opdrachtgevers en kandidaten dit al wel? Zijn de mensen om wie het gaat al wel voldoende “into social media” om het in de communicatie tussen hen een geaccepteerd wervingsinstrument te maken?

Want ook de sollicitanten en freelancers, die ik train, hebben vaak nog grote aarzeling bij het zichzelf publiekelijk bloot geven. De angst dat een potentiële werkgever/ opdrachtgever hen in een “unfavourable” positie aantreft, is nog steeds erg groot. En de breed op internet uitgemeten horrorverhalen helpen daar niet bij.

Anderzijds regeert aan de bedrijvenkant vaak nog Babyboom-management, die hun mails nog laten printen, en Corporate Comunicatie. Laatstgenoemde groep kijkt je vaak nog wazig aan als je trefwoorden wilt herhalen in verband met zoekmachine-optimalisatie,”want dat is zo leeeeeelijk!”. Ondertussen zijn zij vaak wel die mensen die bepalen hoe je als bedrijf en dus ook als recruiter naar buiten mag treden.

Het wordt tijd dat we ons huiswerk gaan doen en met harde cijfers gaan komen. En dan heb ik het over conversie. Dit voorbeeld is slechts een van de weinigen, die ik – dankzij cijferkraker Marco Hendrikse – ken. En dan is dat alleen nog maar een teken dat social media heel goed converteert, maar als kwantitatieve bron is het nog volledig onder de maat.

Dit bericht verscheen eerder op RecruitmentMatters.