Contradictio in terminis: recruitment en ethiek deel 2

In mijn vorige blog heb ik getracht uit te leggen dat het mijns inziens heel belangrijk is een ander te behandelen zoals je zelf behandeld wil worden. Klinkt eenvoudig maar onder tijdsdruk blijkt dat vaak anders.
Waarom zou je de kandidaat die toch niet voldoet aan het profiel daarover uitleg geven als je nog 100 andere dingen op je lijstje hebt? Nou omdat als je zelf die kandidaat zou zijn daar prijs op zou stellen!

Vaak wordt ik in een gesprek met een kandidaat geconfronteerd met enige (of veel) scepsis over mijn rol of de rol van ons bedrijf. De man of vrouw tegenover mij heeft namelijk slechte ervaringen met een aantal van mijn vakbroeders (of vakboeven). Als ik dat bespeur leg ik mijn bespeuring op tafel. Veelal vertel ik hen dat ik hen volkomen kan begrijpen, omdat ik deze ervaring als “kandidaat” zelf ook heb ervaren. Ik probeer dan uit te leggen dat als de kandidaat niet wordt geplaatst/aangenomen voor de vacature waarover wij in gesprek zijn, maar hij/zij wel positief is over ons bedrijf en onze bijdrage in het proces, een grote doelstelling voor mij en ons bedrijf bereikt is. Vanzelfsprekend verdienen wij geld met plaatsingen, maar verdient ons bedrijf een goede reputatie als de kandidaat niet geplaatst wordt via ons, maar hij wel een goed gevoel over ons heeft. En ik krijg dààr weer een goed gevoel van.

Overigens, soms is het zo dat het niet ethische gedrag van een aantal van onze collega’s het bestaan van ons bedrijf eenvoudiger maakt. Wij doen het namelijk op dat gebied al snel beter!